Op je 18e op straat na jeugdzorg?
Afgelopen week kwamen nieuwe cijfers van de Hogeschool Utrecht naar buiten: nog steeds staan honderden jongeren zonder dak boven hun hoofd. En dat in een land waar de overheid wél elke stoeptegel wil tellen, maar blijkbaar niet wie er op slaapt. Onder die groep vallen ook jongeren die na hun 18e uit de jeugdzorg rollen, letterlijk. Want zodra ze meerderjarig zijn, stopt de hulp. En dan? Hup, de straat op.
Twee jaar geleden werd het Nationaal Actieplan Dakloosheid bedacht om dat te voorkomen. Mooi plan, op papier dan. In de praktijk trekken veel gemeenten zich er weinig van aan. En dus groeit de schade - niet alleen sociaal, maar ook financieel.
Volgens Anke Jansen van Housing First NL zijn de bedoelingen goed, maar de uitvoering? Die blijft hangen in ambtelijke vaagtaal, lekker dan. Onderzoeker Nienke Boesveldt (VU) zegt dat het probleem veel groter is dan we denken. Volgens haar liggen de oplossingen er, maar het ontbreekt aan politieke wil. Niks nieuws.
Rania en Antoinette weten precies hoe dat voelt. Jarenlang zaten ze in de jeugdzorg, tot ze 18 werden. Toen stopte alles. "Een dak boven je hoofd is het eerste wat je nodig hebt om gewoon mens te kunnen zijn" laten zij weten. Als de overheid bepaalt dat je niet bij je ouders kunt wonen, dan moet diezelfde overheid er ook voor zorgen dat je niet op straat belandt zodra je volwassen bent. Tot je 21e zou de zorgplicht gewoon moeten doorlopen.
Staatssecretaris Nicky Pouw-Verweij (Langdurige Zorg) erkent het probleem, maar wijst naar collega Judith Tielen (Jeugdzorg), die op haar beurt weer met gemeenten “om tafel” wil. Ondertussen staan jongeren nog steeds met hun koffer op straat.
Benieuwd? Kijk Hofstad & Land gratis op NPO Start!